
تعزیه یا همان به اصطلاح مرسوم میان مردم "شبیهخوانی" هنری نمایشی مذهبب و سنتی شیعه است که در زمان دیلمیان در این سرزمین رواج یافت. در زمان صفویه به شکل و شمایل فعلی درآمد و دوران قاجار به اوج هنری خود رسید.
این هنر بیشتر بر پایهی زیبایی هنر شعرخوانی استوار است تا هنر اجرای نمایش، بنابراین امر آن را در مقام مقایسه با روضهخوانی، " تعزیهخوانی" گویند.
تعزیه که بیشتر شرح وقایع کربلا و روز عاشورا را بر دوش میکشد، در ایام محرم، بهویژه دههی اول آن و روزهای هفتم تا دهم یا همان عصر عاشورا برگزار میشود.
این هنر بومی که در جای جای ایران به اجرا درمیآید، مخاطبان خاص و عام خود را با شور و غمی تلخ به همراه دارد.
عکاس: الهام آبادهای
مکان: حسینیهی صاحبالزمان، روستای حسنآباد، سیرجان



نظرات
0