نوشتن برای من، نه فقط یک حرفه یا هنر، بلکه نفس کشیدن در ساحت واژه‌هاست. هر داستان، فرصتی دوباره برای زیستن است و هر رمان، دریچه‌ای گشوده به سوی کشف ناشناخته‌های روح آدمی. در دیار تاریخی اصفهان، جایی که هنر در تار و پود آجرها و کاشی‌ها رخنه کرده است، نوشتن رسالتی سنگین‌تر به شمار می‌رود. نویسنده در واقع امانت‌دار احساسات، دغدغه‌ها، شادی‌ها و دردهای مردمی است که با هر سطر از کتاب او همزادپنداری می‌کنند. جان بخشیدن به شخصیت‌های داستانی و همراه کردن مخاطب در فراز و فرود زندگی آن‌ها، زیباترین و در عین حال دشوارترین وظیفه‌ای است که یک نویسنده بر دوش دارد.
رمان و داستان، آیینه‌ای تمام‌نما از هویت فرهنگی و اجتماعی یک جامعه است. نویسنده با جاری کردن مرکب بر روی کاغذ، تلاش می‌کند تا نه تنها سرگرمی، بلکه آگاهی و همدلی را به دل‌های مخاطبان هدیه دهد. محبوبیت واقعی یک نویسنده در گروی وفاداری او به حقیقتِ احساس انسانی و توانایی‌اش در لمس دغدغه‌های قلبی مخاطب است. وقتی خواننده‌ای با ورق زدن صفحات کتاب، گمشده خود را در میان واژه‌ها می‌یابد و با شخصیت‌ها اشک می‌ریزد یا لبخند می‌زند، پیوندی ناگسستنی میان نویسنده و جامعه شکل می‌گیرد که با هیچ ابزار مادی قابل مقایسه نیست.
در این مسیر پرپیچ‌وخم، پرکار بودن و استمرار در خلق آثار تازه، تعهدی است که نسبت به چشمان منتظر خوانندگان و علاقه‌مندان به ادبیات داستانی دارم. خلق هر اثر جدید، تولدی دوباره است که با حمایت، همدلی و نقدهای سازنده مخاطبان معنا پیدا می‌کند. قلم تا زمانی که می‌نویسد زنده است و ادبیات داستانی تا زمانی که خواننده‌ای مشتاق در جهان وجود دارد، به حیات پرشکوه خود ادامه خواهد داد. بیایید کتاب را نه به عنوان یک کالای تزئینی، بلکه به عنوان رفیق راه و چراغی برای تاریکی‌های مسیر زندگی پذیرا باشیم.
روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق
نظرات
0