جناب آقای ارسلان زارع، استاندار محترم استان بوشهر!
ظاهراً در قاموس مدیریت برخی مسئولان، برای هر مشکلی لبخندی هست، برای هر اعتراضی پاسخی کلی و برای هر مطالبه‌ای، ارجاع به مسئولی دیگر!
اما آقای استاندار! لبخندهای ملیح شما هرقدر هم دلنشین باشند، گرهی از مشکلات شبانکاره باز نمی‌کنند؛ مردم با لبخند آرام نمی‌شوند، وقتی زندگی شهری‌شان گرفتار بلاتکلیفی است.
سه هفته است از جنابعالی دعوت می‌کنیم در نماز جمعه شبانکاره حضور یابید، بی‌واسطه صدای مردم را بشنوید و برای مشکلات این شهر چاره‌ای بیندیشید؛ اما هنوز این دعوت به نتیجه نرسیده است.
آقای زارع! آیا مشکلات شبانکاره آن‌قدر کوچک‌اند که بتوان از کنارشان با لبخند گذشت، یا صدای مردم آن‌قدر کم‌اهمیت است که شنیدن آن ضرورتی ندارد؟
از فرماندار دشتستان، به‌عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی شهرستان و مجری سیاست‌های دولت، و بخشدار شبانکاره نیز انتظار می‌رود به‌جای نظاره‌گر ماندن، برای حل مشکلات شهر اقدام کنند.
وقتی مشکلات همچنان پابرجاست و مردم نتیجه ملموسی نمی‌بینند، پرسشی جدی مطرح است: آیا این دو مسئول اراده حل مشکلات را ندارند یا توانایی انجام آن را؟
اگر توان و اراده‌ای وجود دارد، نتیجه کجاست؟ و اگر قرار است مردم همچنان چشم‌انتظار بمانند، پس مسئولیت این همه عنوان و جایگاه مدیریتی چیست؟
آقای استاندار! اگر فرماندار و بخشدار قادر به حل مشکلات نیستند، شما چه زمانی قرار است از اختیارات قانونی خود برای پایان دادن به این وضعیت استفاده کنید؟ و اگر توانایی حل مسئله دارند، چرا نتیجه عملکردشان برای مردم قابل مشاهده نیست؟
لبخند، جایگزین پاسخ‌گویی نیست!
پرسش‌هایی که بی‌پاسخ می‌مانند، تنها علامت‌هایی بر صفحه مطالبه‌گری نیستند؛ هر علامت سؤالِ بی‌جواب، زخمی بر اعتبار مدیریت و نقطه‌ضعفی در کارنامه مسئولی است که می‌کوشد ناکارآمدی را پشت لبخندهای ملیح پنهان کند؛ غافل از آنکه لبخند می‌تواند چهره را بیاراید، اما هرگز نمی‌تواند حقیقت عملکرد را برای همیشه از نگاه مردم پنهان سازد.
مدیریت، هنر لبخند زدن هنگام شنیدن مشکلات نیست؛ هنر تصمیم گرفتن برای پایان دادن به آن‌هاست.
شبانکاره نه ملک شخصی مدیران است و نه مردمش باید هزینه اختلافات و بی‌نتیجه ماندن پیگیری‌ها را بپردازند.
آقای زارع! مردم از شما نه اخم می‌خواهند و نه لبخند؛ آن‌ها مدیریتی می‌خواهند که وقتی مشکلی مطرح می‌شود، به‌جای لبخند و تعارف، راه‌حلی روی میز بگذارد.
سه هفته دعوت، مطالبه و انتظار؛ آیا هنوز برای شنیدن صدای مردم زود است؟
شاید لبخند، پاسخ مناسبی برای دوربین‌ها باشد؛ اما در برابر مطالبه مردم، این عملکرد است که حرف آخر را می‌زند.
آقای استاندار! شبانکاره پاسخ می‌خواهد؛ نه لبخندی دیگر، نه وعده‌ای دیگر؛ بلکه اقدامی که مردم بتوانند نتیجه‌اش را ببینند.
نظرات
0